Yousef Ibrahim (1986) raakte op 25-jarige leeftijd in een kwetsbare positie toen zijn vader plotseling overleed. Hij moest de sociale huurwoning van zijn vader verlaten en stond er midden in zijn rouw alleen voor. Hij leefde jarenlang in verschillende tijdelijke woningen, met soms periodes van dakloosheid. In die tijd droeg hij deze sokken. De verstevigde hielen zijn weggesleten door de vele kilometers die hij dagelijks liep. Ibrahim hield zich elke dag aan een strak schema om zijn gezondheid en waardigheid te behouden. Zolang hij er niet 'dakloos' uitzag, was hij veiliger op straat.